ഭോഗ മംഗളം

രാഗംതന്തു ശ്രുതി തസ്യാമാനവം താളം ആനന്ദഭൈരവം …ശിവം…

ഭക്ത ഭാക്തം ഞാൻ എന്നാദി ഭക്തം മനു ഭാര ശക്തം ഭരിതരംഗമോചിതൻ ഉലകിൽ ഭരിതൻ ഭരിതാംഗിതൻ ബ്രഹ്മ…ന ചേതി ന ഹൂതി ശാവകൂരരം ജീവകൂരരം മൈഥുന ഭ്രാന്തൻ…

ഇര തരിയായ് പതുങ്ങും കതിരംഗ തളം  …വേഗമായ് ഞാൻ കാലപുത്രമേ… നിന്നാശയിൽ പ്രണയമായ് മലകളും കുന്നുകളും പച്ചപ്പുവിരിച്ച മദാലസ ലോകങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും കായലുകളും താമരകൾ വിരിഞ്ഞ മാദക ചോലകളും മധു നിറഞ്കുതിരും കാറ്റായ് ഞാൻ പറന്നലയുന്നു നിന്നാശയിൽ തീരാതെ പിന്നെയും പിന്നെയും മുത്തി മണക്കും തുടിക്കുന്ന ആമ്പലുകൾ എനിക്ക് ചിറക് തരുന്നു …ചിറകുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ഉണർജന്മമണിയുന്നു ആകാശം നിറയുമ്പോൾ ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ നിറവ് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ സമ്മാനിച് എന്നെ അന്ധനാക്കിയിരിക്കുന്നു …തൊട്ടറിയുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രാണയമാണ്‌…തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നിലാണ് അടർത്തി മാറ്റവാനാവാത്ത ചേലകൊണ്ട് നമ്മളെ വരിഞ്ഞു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു…ശ്വസിക്കാനൊരു കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടിനെസമ്മാനമായ് തന്ന് ആളിപടരാൻ കൊതിക്കുന്ന ദിശകൾ മറിയുമ്പോൾ…പ്രണയമേ …ഞാനറിയുന്നു കന്നിപൂത്ത നിൻ വസന്തത്തിൽ ഈറൻ പുതച്ചു പറന്ന ഞാനെന്ന പ്രണയ നിദ്രയെ നിന്നിൽഎനിക്കായ് വിരിഞ്ഞ പ്രണയ ഉപഹാരങ്ങളെ…

ഹൃദയം ഈറനണിയുമ്പോൾ സിരകൾ അലിഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ സ്വസ്ഥതകൾ ആർത്തലച്ചു പൊതിയുമ്പോൾ നി അറിയണം ഞാൻ നിനക്കായ് ഇനിയുംമാറ്റി വെച്ചത് എന്റെ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നെന്ന്…നി നുകർന്നത് പ്രണയം മാത്രമായിരുന്നെന്നു പാതിയടഞ്ഞ നിന്റെ ഭാവങ്ങൾക്ക് തണുത്തുറഞ്ഞാലും കൂസാത്ത ജീവുള്ള നിന്റെ കവിൾ തടങ്ങൾക്ക്നിനക്കായ് യാതൊന്നും ശേഷിക്കുന്നില്ലേന്നിലിനിയുമെന്ന്  നിറ കവിയും  പ്രണയമല്ലാതെ…

Advertisements

അംഗന

അവളെന്നും  ഒരുഅടച്ചിട്ട മുറിയിൽ  ഏകയായിരുന്നു നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ലോകം മുഴുവനും പുസ്തകതാളുകളിൽ നിരത്തി വെച് തണുതുറഞ്ഞ അസ്ഥികളിൽ വരണ്ട മാംസത്തിന്റെ കുപ്പായവുമണിഞ് ചങ്ങലപ്പാടില്ലാതെ ബന്ദിയാക്കപെട്ട് ഏകാകിനിയായൊരു ഭൂലോകത്ത് …ഇരുട്ടറിയാതെ ചിരിക്കാൻ അവളുടെ വേഗമെന്നാണവളെ പഠിപിച്ചത് സ്വപ്‌നങ്ങൾ പെയ്തുറഞ്ഞഅസ്ഥികൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് മോഹങ്ങൾ നുണയാൻ അനുവദിക്കാത്തവരുടെ അടിമയാക്കിയ ലോകമെന്നാണവളെ ചിരിപ്പിച്ചത്… വിധ്വെഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവളോട് ചോര പുരണ്ട കൈത്തലങ്ങൾ പേറി പേറ്റ് നോവിന്റെ കദനങ്ങൾ ചീന്തിയെറിയുമ്പോഴും  ബലിഷ്ഠമായി  ചിറകടിച്ചമർത്തുമ്പോഴുംപ്രളയം പോലെ കിനാവുകളിൽ മുങ്ങി താഴ്‌ന്നവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരിക്കാം ചുവന്ന പാദങ്ങളുടെ രക്തമയം ജീവനിൽ കുതിക്കാൻ മണൽ തരികളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ് പോൽ ഹൃദയത്തിൽ അലയടിക്കുമ്പോൾ ജീവനായവൾ പിന്നെയും ചീന്തുന്നു തളരാനിനിയുംവേനലുകളുണരുമെന്ന നിർവികാരതയിൽ…

രാഗസ്യ

അറുത്തു മാറ്റി നിൻ മിഴി ചുണ്ടെന്നിൽ തിമിർത്ത് പെയ്ത എന്നിൻ ആത്മ രാഗം പ്രിയ ശോകം കിനാവെ എൻ ലാസ്യ ധാര…ശീത ദാസ്യം കൊതിക്കുന്നുവെൻ ഹൃദയ ധാര…

ഉരയുന്നു നിത്യവും ഗിരി നാദ ശപഥം പെയ്തണക്കുന്നുവെന്നിൽ ചിരി ജ്വാല പോലെ ഭ്രാന്തിലായലയുന്നു രാഗവും താളവും മാത്ര മാത്ര മെന്നിൽ ഒളിചുണ്ടൊരു ജീവൻ…ശിശിരവും പെയ്തുഗ്രീഷ്മവും കരിച്ചു അൽപ മാത്ര മായ് എൻ പ്രാണനും ജ്വലിച്ചു നിത്യവും നീ തീർത്ത ശോഭയിൽ ഉരുകുന്ന കാലമായ് ഞാനൊരു കാനനം കനിയെ…

ഋതു പത്രമായ് വിരിയുന്നു ഉത്തംഗനാദം തീ രാത്രമായേരിയുന്നുവെൻ പ്രാണ നാദം അറിയാതെ മോഹിച്ച എൻ ഗാത്ര ലോകം കനലായി എരിയുന്നു സൂര്യനോളം നിൻ ചിരി മാത്രമിനിയുമൊരു പൊറ്റ … നിയെൻ അന്തര താളമിൽ നീറുന്ന നിറമായി അഴിയാത്തമാണിക്യ മലകളോളം…

ഏകാന്തതയുടെ മഞ്ഞലയോളം കാലമെത്ര നൊന്തു മെയ് കിനാവിന്റെ ബാഹ്യ മഴയിൽ രാത്രങ്ങളോളം കനലൂറും ചിറി പടങ്ങളിൽ ആളി പടർത്താൻ ഗ്രീഷ്മ രമങ്ങളുടെ വനോചകേ ഞാൻ വെറും പാമരൻ നായാടും അനിരുക്ത ശാപമേ ഞാൻ വെറും പാമരൻ

                മോഹത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ തലോടുന്നു മോഹത്താൽ ഞാൻ നിന്നിൽ മരിച്ചു വീഴുന്നു മോഹങ്ങൾ പുനർജനിക്കുന്നു നി മാത്രമോരാത്മ ദശ 

     

നിശ്ശെഷമായോരെന്നാമ്പലോളം… അഴകില്ലിനീയൊരു പകൽ കിനാവിലും …

നിശ്ശെഷമായോരെന്നാമ്പലോളം… അഴകില്ലിനീയൊരു പകൽ കിനാവിലും …
അരികത്തു നി ചാരെ വന്നണയുന്നൊരു മോഹ തുടിപ്പിലും അറിഞ്ഞില്ല ഞാനൊന്നും ……സഖിയേ ……
എൻ ദാഹ മന്ത്രണം അറിയാതെ അറിയുന്ന പാരിന്റ വിഡ്ഡി ഞാൻ…
ഞാൻമാത്രമെന്തേ…
ഞാൻമാത്രമെന്തേ…
ഓർമ്മകൾ പൂക്കുന്ന ചെന്താള സ്‌മൃതകളിൽ മറവികൾ ചതിചൊരേ പ്രാണബാല്യമായ്… മറക്കണമെന്നെന്നോടോ നീയെന്നിലായാവോളം പൂത്തൊരു ജ്വല്പനരാവിലും……
മറന്നില്ലിനിയുമീ…
ഓർമ്മകൾ…
മുടിഞ്ഞൊരോർമകൾ മൂടിയൊരി കാടു പടലത്തിൽ നിമാത്രമെന്തേയെന്നറിയാതെ പോയൊരു ഭ്രാന്തിലാഴ്ന്നാന്തലും …… വരികയില്ലെന്നറിവിലും നിയാരിലോ പൂവിടും നൊമ്പരം മാത്രമായ്…… ഇരുളിൻകിനാവിലുമിന്നുഞാൻ…… നിന്നോടാശകൾക്കെന്നുമെന്തേ വിധിയറിയാത്തൊരു കോമാളി നാട്യം

ആകാശമെന്നമ്മ

മേഘങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയ പതിയുടെ ചിരി പോലെ

മോഹങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ച മിഴിയുടെ തിരി പോലെ

അകലാത്ത കിഴക്കിന്റെ ഉദയ വെളിച്ചമായ് നീയെന്നിൽ പടരുന്നു നിറ ജ്വാലയായ് ജീവനിൽ തിരി പൂക്കും നിന്നിലായ് ഞാൻ ഉണരുന്നു നീയാണൻ പ്രാണനിൻ ഊർജ്ജ മോഹം പ്രണയമായി പുൽകുമ്പോൾ അണയ്കും ഉന്മാദ മോഹമേ അടുക്കും തോറും നിൻ മധുരമേറിയ പനി തീയിൽ അല്പാൽപമായ് കരിഞ്ഞു  പൊടിഞ്ഞലഞ്ഞ ചാരമായ് ഹൃദയ വിശുദ്ദിയുടെ ശാന്തതയോടെ കെട്ടഴിയാത്ത നൂൽ കെട്ടു പോലെ അകന്നു മാറാത്ത ഒട്ടിപിടിച്ച ബന്ധനപൂട്ടായ് നിലക്കാകയങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ ലഹരിയേകും കുളിർമഴയായ് അലിഞ്ഞു പോയേക്കാം എന്നാലും ഒരു മിന്നൽ പിണരായ് കൊത്തി വലിച്ചേക്കാം നമ്മളീലേക്കോന്നായോരൂ സ്വർഗ്ഗ ലോകം ആകാശമെന്നമ്മ……

 #അപരൻനായർ

പൊട്ടൻകൊട്ട്

വിവേകാന്ധകാരമോ ലളിത ഭ്രാന്ത ശപഥമൊ കോമളാങ്ക ചപല ചാര ചേല തീർത്ത താപനം ശുഷ്ക സായ മാനമായ് ശാബരം ശമിച്ചു വീഴും ശശിദളം പരാകമായ് പ്രഭാതലം കിഴക്കുതിർക്കും സൂര്യബിന്ദു ചാപമായ്അനുദിനം പതിചുതിർക്കും രിക്ത വർഷ മേഘമായ് നിനവ് പാകും മദിര മാദം ഹ്രാസ ലായ ശാചിയിൽ   മേനിയിൽ പൊതിഞ്ഞഴിഞ്ഞു ചളിപുതീർക്കും മാതിരി