അംഗന

അവളെന്നും  ഒരുഅടച്ചിട്ട മുറിയിൽ  ഏകയായിരുന്നു നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ലോകം മുഴുവനും പുസ്തകതാളുകളിൽ നിരത്തി വെച് തണുതുറഞ്ഞ അസ്ഥികളിൽ വരണ്ട മാംസത്തിന്റെ കുപ്പായവുമണിഞ് ചങ്ങലപ്പാടില്ലാതെ ബന്ദിയാക്കപെട്ട് ഏകാകിനിയായൊരു ഭൂലോകത്ത് …ഇരുട്ടറിയാതെ ചിരിക്കാൻ അവളുടെ വേഗമെന്നാണവളെ പഠിപിച്ചത് സ്വപ്‌നങ്ങൾ പെയ്തുറഞ്ഞഅസ്ഥികൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് മോഹങ്ങൾ നുണയാൻ അനുവദിക്കാത്തവരുടെ അടിമയാക്കിയ ലോകമെന്നാണവളെ ചിരിപ്പിച്ചത്… വിധ്വെഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവളോട് ചോര പുരണ്ട കൈത്തലങ്ങൾ പേറി പേറ്റ് നോവിന്റെ കദനങ്ങൾ ചീന്തിയെറിയുമ്പോഴും  ബലിഷ്ഠമായി  ചിറകടിച്ചമർത്തുമ്പോഴുംപ്രളയം പോലെ കിനാവുകളിൽ മുങ്ങി താഴ്‌ന്നവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരിക്കാം ചുവന്ന പാദങ്ങളുടെ രക്തമയം ജീവനിൽ കുതിക്കാൻ മണൽ തരികളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ് പോൽ ഹൃദയത്തിൽ അലയടിക്കുമ്പോൾ ജീവനായവൾ പിന്നെയും ചീന്തുന്നു തളരാനിനിയുംവേനലുകളുണരുമെന്ന നിർവികാരതയിൽ…

Advertisements

രാഗസ്യ

അറുത്തു മാറ്റി നിൻ മിഴി ചുണ്ടെന്നിൽ തിമിർത്ത് പെയ്ത എന്നിൻ ആത്മ രാഗം പ്രിയ ശോകം കിനാവെ എൻ ലാസ്യ ധാര…ശീത ദാസ്യം കൊതിക്കുന്നുവെൻ ഹൃദയ ധാര…

ഉരയുന്നു നിത്യവും ഗിരി നാദ ശപഥം പെയ്തണക്കുന്നുവെന്നിൽ ചിരി ജ്വാല പോലെ ഭ്രാന്തിലായലയുന്നു രാഗവും താളവും മാത്ര മാത്ര മെന്നിൽ ഒളിചുണ്ടൊരു ജീവൻ…ശിശിരവും പെയ്തുഗ്രീഷ്മവും കരിച്ചു അൽപ മാത്ര മായ് എൻ പ്രാണനും ജ്വലിച്ചു നിത്യവും നീ തീർത്ത ശോഭയിൽ ഉരുകുന്ന കാലമായ് ഞാനൊരു കാനനം കനിയെ…

ഋതു പത്രമായ് വിരിയുന്നു ഉത്തംഗനാദം തീ രാത്രമായേരിയുന്നുവെൻ പ്രാണ നാദം അറിയാതെ മോഹിച്ച എൻ ഗാത്ര ലോകം കനലായി എരിയുന്നു സൂര്യനോളം നിൻ ചിരി മാത്രമിനിയുമൊരു പൊറ്റ … നിയെൻ അന്തര താളമിൽ നീറുന്ന നിറമായി അഴിയാത്തമാണിക്യ മലകളോളം…

ഏകാന്തതയുടെ മഞ്ഞലയോളം കാലമെത്ര നൊന്തു മെയ് കിനാവിന്റെ ബാഹ്യ മഴയിൽ രാത്രങ്ങളോളം കനലൂറും ചിറി പടങ്ങളിൽ ആളി പടർത്താൻ ഗ്രീഷ്മ രമങ്ങളുടെ വനോചകേ ഞാൻ വെറും പാമരൻ നായാടും അനിരുക്ത ശാപമേ ഞാൻ വെറും പാമരൻ

                മോഹത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ തലോടുന്നു മോഹത്താൽ ഞാൻ നിന്നിൽ മരിച്ചു വീഴുന്നു മോഹങ്ങൾ പുനർജനിക്കുന്നു നി മാത്രമോരാത്മ ദശ 

     

നിശ്ശെഷമായോരെന്നാമ്പലോളം… അഴകില്ലിനീയൊരു പകൽ കിനാവിലും …

നിശ്ശെഷമായോരെന്നാമ്പലോളം… അഴകില്ലിനീയൊരു പകൽ കിനാവിലും …
അരികത്തു നി ചാരെ വന്നണയുന്നൊരു മോഹ തുടിപ്പിലും അറിഞ്ഞില്ല ഞാനൊന്നും ……സഖിയേ ……
എൻ ദാഹ മന്ത്രണം അറിയാതെ അറിയുന്ന പാരിന്റ വിഡ്ഡി ഞാൻ…
ഞാൻമാത്രമെന്തേ…
ഞാൻമാത്രമെന്തേ…
ഓർമ്മകൾ പൂക്കുന്ന ചെന്താള സ്‌മൃതകളിൽ മറവികൾ ചതിചൊരേ പ്രാണബാല്യമായ്… മറക്കണമെന്നെന്നോടോ നീയെന്നിലായാവോളം പൂത്തൊരു ജ്വല്പനരാവിലും……
മറന്നില്ലിനിയുമീ…
ഓർമ്മകൾ…
മുടിഞ്ഞൊരോർമകൾ മൂടിയൊരി കാടു പടലത്തിൽ നിമാത്രമെന്തേയെന്നറിയാതെ പോയൊരു ഭ്രാന്തിലാഴ്ന്നാന്തലും …… വരികയില്ലെന്നറിവിലും നിയാരിലോ പൂവിടും നൊമ്പരം മാത്രമായ്…… ഇരുളിൻകിനാവിലുമിന്നുഞാൻ…… നിന്നോടാശകൾക്കെന്നുമെന്തേ വിധിയറിയാത്തൊരു കോമാളി നാട്യം

ആകാശമെന്നമ്മ

മേഘങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയ പതിയുടെ ചിരി പോലെ

മോഹങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ച മിഴിയുടെ തിരി പോലെ

അകലാത്ത കിഴക്കിന്റെ ഉദയ വെളിച്ചമായ് നീയെന്നിൽ പടരുന്നു നിറ ജ്വാലയായ് ജീവനിൽ തിരി പൂക്കും നിന്നിലായ് ഞാൻ ഉണരുന്നു നീയാണൻ പ്രാണനിൻ ഊർജ്ജ മോഹം പ്രണയമായി പുൽകുമ്പോൾ അണയ്കും ഉന്മാദ മോഹമേ അടുക്കും തോറും നിൻ മധുരമേറിയ പനി തീയിൽ അല്പാൽപമായ് കരിഞ്ഞു  പൊടിഞ്ഞലഞ്ഞ ചാരമായ് ഹൃദയ വിശുദ്ദിയുടെ ശാന്തതയോടെ കെട്ടഴിയാത്ത നൂൽ കെട്ടു പോലെ അകന്നു മാറാത്ത ഒട്ടിപിടിച്ച ബന്ധനപൂട്ടായ് നിലക്കാകയങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ ലഹരിയേകും കുളിർമഴയായ് അലിഞ്ഞു പോയേക്കാം എന്നാലും ഒരു മിന്നൽ പിണരായ് കൊത്തി വലിച്ചേക്കാം നമ്മളീലേക്കോന്നായോരൂ സ്വർഗ്ഗ ലോകം ആകാശമെന്നമ്മ……

 #അപരൻനായർ

പൊട്ടൻകൊട്ട്

വിവേകാന്ധകാരമോ ലളിത ഭ്രാന്ത ശപഥമൊ കോമളാങ്ക ചപല ചാര ചേല തീർത്ത താപനം ശുഷ്ക സായ മാനമായ് ശാബരം ശമിച്ചു വീഴും ശശിദളം പരാകമായ് പ്രഭാതലം കിഴക്കുതിർക്കും സൂര്യബിന്ദു ചാപമായ്അനുദിനം പതിചുതിർക്കും രിക്ത വർഷ മേഘമായ് നിനവ് പാകും മദിര മാദം ഹ്രാസ ലായ ശാചിയിൽ   മേനിയിൽ പൊതിഞ്ഞഴിഞ്ഞു ചളിപുതീർക്കും മാതിരി

രക്തപീഠം

അകലമരം അകാലദാഹം അഗ്നിചക്രം

മുനിയുടെ പാദമാറ്റങ്ങൾ ശൂന്യതഉയർത്തിയ കരി ഇരുട്ടിൽ നിന്നും തെന്നി വരുന്നു ദിക്കില്ലാ ശരചക്രങ്ങളെ പടയങ്കിയാക്കി കരികാറ്റ് പുതച്ച പടയാളിയെ പോലെ അർത്ഥമില്ല നാദങ്ങൾ കുരച്ചു തുപ്പി ജീവിതമെന്ന തമാശയുടെ പടുവാതിൽ തുറന്നു പുറത്ത് ചാടുന്നു വളർച്ച മുരടിക്കാ മൃദുരോമ ബീജങ്ങൾ മാത്രമാണതിന്റെ കൂട്ട്‌ നാദങ്ങളുടെ ത്രാണിയിൽ ആയുധം തേടിയതിന്റെ പാത്രത്തിൽ ഉപയോഗമറിയാ വാൾ മുന പോലെ കൂർത്ത പല്ലുകൾ മുളച്ചു പൊങ്ങുന്നു ശരചക്രങ്ങൾ അർത്ഥമന്വേഷിക്കും ജീവിത ക്ഷേത്രത്തിൽ ആയുധമില്ലാ നായാടിയായ് ഭൂലോക വാസി വികടതകൾ ചവച്ചു തുപ്പി പറത്തിവിടും  നീർകുമിളകളെന്ന സത്യമെന്ന കോമാളി വേഷം കൊടുത്താടിക്കുന്ന അഭിനയമറിയാത്ത നടനകുരുക്കിൽ നാടക തട്ടിലെറിയപ്പെട്ട ആത്മാവുകൾ മുറുമുറുക്കുന്നു

അനർഘള നിർമല നിർദോഷങ്ങളുടെ ചതുപ്പിൽ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട മാംസ കഷണങ്ങൾ പ്രാണൻ നട്ടഭ്രാന്ത് പേറി രക്ഷ തേടി കുതിക്കുന്നു ആഴ്ന്നാഴ്ന്നു പോവും ചതിക്കുഴികളിൽ തെന്നിമറിഞ്ഞും മറിയാതെയും നീന്തിയകലും ഹസ്ര കേളിയുടെ തേരോട്ടങ്ങളുമായ് ഇഞ്ചിഞ്ചായി കണങ്ങൾ വേർപെടുന്ന അനുഭൂതി ഭാവങ്ങളിൽ ദേഹി ദേഹമൊഴിഞ്ഞു കരയോഴുകി  തുടിപ് തേടുന്നു……

ഉന്മാദിയെ വരച്ചു വെച്ച തണലിടങ്ങളിലേ ഒഴുക്കു ചാലുകളിൽ വഴുതി വീണു രാഗ വിസ്താരങ്ങൾ പിടിച്ചു കെട്ടപെട്ട പ്രതിമയെ പോലെ ദേഹരൂപം മാത്രം വായ്പാട്ടുകൾക്ക് ചിത്രംവരയാൻ പിറവിയാൽ കോരിക്കോടുത്ത മഷികുപ്പിയായ് അരങ്ങു തകർത്തേക്കാം